Tryptyk inspirowany hermetyczną ideą jedności świata materialnego
i duchowego. Kompozycja łączy motywy kamienia, papieru i wody, budując opowieść o transformacji, kruchości i pamięci materii.
Szlachetny kamień staje się symbolem czasu zapisującego się w strukturze ziemi, podczas gdy papierowe origami — żuraw i łódka — odnoszą się do delikatności ludzkiej myśli, podróży i przemiany.
Surowy pejzaż inspirowany norweskim wybrzeżem tworzy przestrzeń zawieszoną pomiędzy ciszą a nieskończonością.

Centralnym elementem pracy jest subtelne horyzontalne „cięcie” przecinające obraz niczym granica między wodą a powietrzem. Wypełniona matową japońską czernią szczelina staje się symbolicznym śladem nożyc — nie jako przedmiotu, lecz aktu przejścia, rozdzielenia i połączenia jednocześnie. Czerń absorbuje światło, przypominając o alchemicznym procesie przemiany oraz o niewidzialnej przestrzeni pomiędzy tym, co znane i nieuchwytne. Minimalistyczna forma tryptyku podkreśla atmosferę wyciszenia i kontemplacji.

Praca balansuje pomiędzy materialnością kamienia a lekkością papieru, pomiędzy ciężarem ziemi a ulotnością powietrza. Tryptyk staje się medytacją nad relacją mikro- i makrokosmosu — światem wewnętrznym i zewnętrznym, naturą
i pamięcią, ciszą i przemianą.

Obraz pokazywany podczas inauguracji Projektu Jagi Hupało Papier Kamień Nożyce podczas Europejskiej Nocy Muzeów